Leterme verscheurt het land

Dat is de realiteit. De feiten spreken voor zich.

• Leterme haalde een verkiezingsoverwinning met steenhard populisme: meer Vlaanderen, meer brood en spelen voor het plebs. Geef het volk wat simpele oplossingen en ze zijn zoet.
• De Franstaligen hebben, met recht en reden, schrik van "sterke man" Leterme. Over de gedachten van de man geen kwaad woord, maar hij heeft zich met zijn opruiende taal de vijand van België gemaakt.
  
• Leterme heeft zich aardig in de problemen gewerkt: hij kan niet nóg eens woordbreuk plegen en het kartel doen barsten, want dan ontploft de publieke opinie.

Het worden dus lange, zeer lange gesprekken om tot een nieuwe regering te komen. Wat ben je met bijna 30% van de stemmen, als je door je stoere taal geen regering kunt vormen?
De koning moet binnenkort een informateur aanduiden, die de moeilijke taak van "oplossingen zoeken" mag aanvatten. Een rooms-blauwe coalitie lijkt in de maak.

Wij keuren het "non" van de Franstaligen af, maar geven hen geen ongelijk. Leterme heeft zich voorgedaan als separatist en moet daar nu de prijs van betalen. Held in Vlaanderen, Vijand in Wallonië en bij de mensen met gezond verstand in het Nederlandstalige landsgedeelte.
Laat hem de brokken nu maar lijmen.

En als het hem niet lukt?
We zouden niet graag gelijk krijgen: instabiliteit van het land, onderlinge twisten, algehele malaise.
Troost je, Guy: de verzoener krijgt nooit applaus.

Leterme bekent kleur "voor Vlaanderen"

Yves Leterme heeft dan toch gedaan wat iedereen al wist - met de nodige toeters en bellen aangekondigd dat hij premier wil worden. Noch woordbreuk noch platvloerse argumenten hinderen hem hierbij.

De redenen die Leterme aangrijpt om zijn overstap te rechtvaardigen zijn niet meer of niet minder dan populistisch. Vanuit electoraal opzicht een voltreffer, dat wel. Hij wil gaan voor "meer Vlaanderen". Goed opgelet in de les psychologie, meneer Leterme: een gemeenschappelijke vijand verenigt mensen. De boeman is hier de Waal, maar dat wisten we al.

Dat de staatshervorming juist beter in de àndere richting zou gaan (cfr. Zaventem) en men beter zou werken aan een sterker België met een constructievere samenwerking tussen beide gewesten horen we vandaag niet.
Laten we hopen dat de kiezer verstandig genoeg is om tégen separatisme te kiezen, want dat is waar de CD&V nu toch zonder meer voor wil staan.

Transfers dalen steeds meer

Het modewoord van de afgelopen jaren, de 'transfers', begint zo stilaan aan betekenis in te boeten. Niet alleen is het zo dat herhaald is aangetoond dat heel wat zogenaamde transfers niet meer zijn dan logische verdelingen (cfr. boetefonds), nu toont onderzoek ook aan dat het grootste twistpunt -de ziekenzorg- stilaan ook transferloos wordt.

Zowat vijftien jaar nadat ze een emotioneel politiek strijdpunt waren geworden, zijn de grote verschillen in de ziektekostenuitgaven tussen de drie gewesten bijna verdwenen: ze bedragen nog enkele procentpunten. Dat blijkt uit de nieuwste cijfers van de ziekteverzekering die De Standaard en Le Soir konden inkijken. (Bron: De Standaard)

Waar is nu het nut van de separatistische praat over een scheiding van de ziekenzorg gebleven? Misschien moeten de Vlaams-nationalisten op zoek gaan naar andere zinloze punten waarop ze zich kunnen baseren.
Ongetwijfeld zijn de Walen de Vlamingen wel ergens aan het bestelen. Gewoon blijven zoeken!

België, waar iedereen thuis is

De bekende Vlaams-nationalistische borden in het Vlaams-Brabantse Dilbeek zagen er gisterochtend iets anders uit. Een actie van onze vrienden in die regio leverde volgende mooie plaatjes op.
Solidariteit, ook in de rand rond Brussel.

Vive België!

Het is lange tijd wachten geweest op positieve berichten rond dat waar u en ik al langer van overtuigd waren: dat veel Belgen zich nog steeds Belg voelen, en dat een overweldigende meerderheid de overdreven separatistische praat van politici beu is. Het is tijd voor tolerantie, verzoening en een volgende eeuw Belgische eenheid, zo klinkt het.

De grote meerderheid van de Belgen wenst ook dat België blijft bestaan. Slechts 6 procent van de Vlamingen kiest voor het verdwijnen van België, tegenover 2 procent van de Franstaligen. (Bron: De Standaard/Le Soir)

De Standaard en Le Soir zijn daarmee de eerste echte kwaliteitskranten die uitpakken met een gewaagd concept: een verregaande kijk op de landshelften, en hoe ze zich tot elkaar verhouden. Wij bij Unitair kunnen initiatieven als deze enkel aanmoedigen. Hopelijk zijn we nu een stap dichter bij een meer Belgisch gevoel, en kan de positieve noot omtrent onze eenheid eindelijk overheersen op het pessimisme.

Communautaire smog

Het land stond de afgelopen dag weer op haar kop. In het Vlaamse landsgedeelte (én op de Brusselse ring) werd massaal een snelheidsbeperking tot 90km/u afgekondigd. Prompt werd daar echter bijgevoegd dat dit in "Wallonië niet het geval was". Nochtans, zo bleek uit berichtgeving, waren de pieken te vinden in Luik en Charleroi.

Waalse onwil? Nee hoor. In Wallonië werd donderdag ook beslist de variabele verkeersborden uit te rusten met een oproep de snelheid te matigen tot 90km/u. Wat toen gebeurde tijdens het avondnieuws tart echter alle verbeelding.

Nieuwslezer: Er is veel over te doen geweest dat Wallonië niet meedoet, maar nu zijn ze plots van gedacht veranderd?
Reporter: Ja, het Waals gewest heeft dit net beslist. En wie te snel rijdt wordt zelfs beboet, zoals in Vlaanderen. Er is enkel tijd nodig om de borden aan te passen.
Reportage: Eén dag later gaat men plots het Vlaamse plan kopiëren.
Nieuwslezer: Opeens een hele ommezwaai, hoe komt dat?
Reporter: Ja hoor, 180° gedraaid, maar ach, de verkiezingen komen eraan.
(Bron: VTM Nieuws, herbekijken - 2e item)

Het blijft voor ons een raadsel waarom men kost wat kost de Waalse regering als dom en traag moet afschilderen. De cynische ondertoon die hier meespeelt hoeft uiteraard geen verklaring: van objectieve verslaggeving is op de VTM, en sinds kort op de VRT geen sprake meer. Wij lanceerden reeds schriftelijk een oproep aan de Vlaamse media om een meer gematigde, objectieve houding aan te nemen, om de opruiende taal die Vlaamse politici vaker en vaker laten horen niet zomaar te kopiëren.

Het verbaast u ongetwijfeld niet dat wij voorstander zijn van een federaal verkeers- en milieubeleid. Smog stopt immers niet aan de taalgrens.

School/école

Afgelopen weekend lanceerde Elio di Rupo, voorzitter van de SP, het idee om in een brede rand rond de taalgrens, en in Brussel, tweetalige scholen te ontwikkelen. Deze zouden dan afwisselend lessen in het Frans en in het Nederlands geven. In Wallonië wierp deze techniek eerder al haar vruchten af. Bij succes zou dit dan uitgebreid kunnen worden naar heel België.

De Vlaamse politici waren hier echter ogenblikkelijk - het hoeft niet te verbazen, de verkiezingen komen eraan - tegen gekant. Met neo-flamingant De Wever op kop werd er schande gesproken over de "nieuwste poging Vlaanderen te franskiljoneren".

"In deze tijden van globalisering en op een ogenblik dat het behoud van ons land zelf in het gedrang komt, moeten we iets durven ondernemen", stelt Elio Di Rupo. (bron: VRTNieuws.net)

Wat is eigenlijk het probleem? Het enige gevolg is dat er een betere kennis van de beide grote landstalen zou onstaan, zowel in Wallonië als in Vlaanderen. Elkaar begrijpen is immers een fundamenteel onderdeel van productief samenleven.
Er werd meteen hoog van de toren geblazen over de "reeds perfecte kennis van het Frans bij de Vlaamse jongeren". Als je eender welke leerkracht Frans ondervraagt in het middelbaar onderwijs zal je kunnen vertellen dat de kennis Frans systematisch achteruit boert. Er is een fundamentele inhaalbeweging nodig. Dit initiatief zou dat mee kunnen ondersteunen.

Dit terzijde wordt hiermee ook eens een positief Waals voorstel in verband met het geven van meer Nederlands in scholen afgedaan als "belachelijk".

We moeten integendeel toejuichen dat de Franstalige Belgen beseffen dat er meer Nederlands moet gegeven worden om de communicatie tussen de landshelften te verbeteren.

Een RTBF-Kater?

In enkele kranten verschijnt vandaag een nabespreking van het overigens zeer interessante RTBF debat van woensdag. In dit debat, dat verder beperkt bleef tot een soort "Welcome to Flanders" door de Franstalige omroep, spraken de Nederlandstalige politici manifest Nederlands. De muzikale gasten zoals Stef Kamil Carlens en An Pierlé daarentegen richtten zich in het Frans tot de kijkers - van een Franstalige omroep. Het was premier Verhofstadt die uiteindelijk uit eigen beweging in het Frans besloot te gaan spreken.

"De opnames waren in de Gentse Pacificatiezaal. En in Luik zouden we toch ook geen Nederlands spreken?" zei Van Rompuy.
Helemaal tegenovergesteld reageerde premier Verhofstadt, die wel Frans sprak. "Het is een uitzending op een Franstalige zender voor Franstalige kijkers. Niet de locatie telt dan, wel hoe je het duidelijkst je standpunt kunt overbrengen" (bron: De Morgen)

Wij kunnen enkel onze verontwaardiging uitdrukken voor de overdreven rol die CD&V politicus Eric Van Rompuy in dit debat speelde. Niet alleen weigerde hij Frans te spreken, hij moedigde anderen verder aan zijn voorbeeld te volgen. Wat ontstond was een verwarrende situatie waarin vraag en antwoord in een andere taal werden uiteengezet.

We kunnen niet anders dan opmerken dat het een gemiste kans is voor de RTBF om op een open manier de bredere context van de Nederlandstaligen te tonen, waar de niet-separatisten een overgrote rol spelen, en voor de Vlaamse politici om eindelijk een standpunt te verdedigen in het Frans. Veel liever hadden we een gedeeld, sereen, debat gezien in een co-productie van VRT en RTBF, waarbij er gekozen werd voor ondertitels. Dat zou de begrijpbaarheid voor alle Belgen verhoogd hebben. Uiteindelijk is dit een debat dat ons allen aangaat.

Minder separatisme, meer solidariteit!

Enkele Vlaamse politici hadden het op een debat in Gent afgelopen week over actuele zaken zoals het separatisme, de "splitsing" van onder andere de ziekenzorg en dergelijke.
Daar deed premier Guy Verhofstadt enkele rake uitspraken met betrekking tot de Belgische staat.

"Men mag niet in de val trappen te geloven dat alle Vlamingen hetzelfde denken. De separatisten zijn een kleine minderheid." Maar de reactie langs Waalse kant op extreem-Vlaamse eisen - alle dialoog weigeren - is ook geen oplossing, aldus de premier. "Immobilisme en separatisme zijn twee gevaarlijke krachten in dit land, die elkaar versterken." (bron: De Morgen)

Zo omschrijft de premier perfect onze mening. Men mag niet denken dat alle Vlamingen racistische en extremistische ik-persoontjes zijn. Er zijn nog Nederlandstalige Belgen die in alle sereniteit een discussie willen aangaan over zaken die wél van dringend belang zijn in ons land: het aanpakken van de stijgende armoede, een competitieve economie en een gunstig milieubeleid. Een open dialoog is de enige weg naar een constructieve samenleving in ons land.
U kan het debat bekijken op La Une, om 20.15 vanavond.

Federale verkiezingen

De federale verkiezingen komen eraan, spijtig genoeg nog steeds zonder inbegrip van een Federale Kieskring. Die zou het mogelijk maken dat Belgen op kandidaten van beide landshelften konden stemmen. Een verdere vorm van democratie, als het ware. Laat ons hopen dat dit in de toekomst mogelijk wordt.
Voor de verkiezingen zelf lijkt het alvast zo dat er slechts één traditionele partij is die de Belgische Staat trouw blijft. Op hun congres liet de Open VLD weten:

De staatshervorming verloopt via een open dialoog. “Open Vld” zegt neen tegen elke vorm van separatisme die de Belgische federatie schade berokkent. (bron: VLD)

Met de wijfelende houding van SP.A en het "omfloerst" separatisme dat de CD&V voorstaat, lijkt het ons niet meer dan normaal dat onze voorkeur enkel maar kan uitgaan naar Verhofstadt.
Net als zij staat Unitair een open dialoog tussen Belgen voor, waardoor we samen kunnen zoeken naar oplossingen voor de problemen die zich stellen, zoals stijgende armoede en onze rol in de wereldeconomie. Het is geen tijd voor separatisme, maar voor solidariteit en samenhorigheid.

Want eendracht, maakt macht.